Persoonlijke ontwikkeling.
Op donderdag 12 september verzorgde Rida Osinga een ledenavond voor onze vereniging.
Vooraf was het, voor iedereen die aanwezig was, een verrassing wat de inhoud van de avond zou worden. Voordat de avond werkelijk begon stonden een aantal tafeltjes klaar en het vermoeden bestond dat er geschilderd ging worden.
Rida opende de avond nadat iedereen een plekje had gekregen aan één van de ingerichte tafels. Natuurlijk werd er begonnen met een lied en aansluitend een ziekendienst die door Wim Rob muzikaal werd ondersteund.
Daarop deelde Rida blanco vellen papier uit, in verschillende kleuren. De keuze van de kleur lag bij de deelnemer. Verder gaf zij aan dat zij een verhaal ging vertellen en dat de aanwezigen aan de hand van het verhaal het schilderend op papier gingen zetten.
In grote lijnen vertelde Rida het volgende verhaal:
“Ik loop het tuinpad en dijklichaam af, richting het bos. Het is donker en de halve maan en de sterren zijn door het heldere weer goed zichtbaar. De temperatuur is aangenaam en het is windstil. Door het bos lopend hoor ik de uil, het geluid van de uil ontroert mij. Aan het einde van het pad zie ik het meertje waarin het licht van de maan straalt op het water. Ik loop naar het bankje en geniet van de rust. Na een poosje sta ik weer op en loop naar mijn bootje. Ik stap in en roei naar het midden van het meertje. Ik steek de roeispaan in het water en leg mijn bootje vast. Wat een rust! Na hoe lang, ik weet het niet, roei ik weer terug naar de wallekant, leg mijn bootje vast en loop terug over het bospad. Daar zie ik in de maneschijn de uil met zijn oortjes. Loop verder het pad af, het dijklichaam weer op en het tuinhek door…. Weer thuis en tot rust gekomen”.
Tijdens en na deze vertelling werd door iedereen het verhaal, ieder op zijn eigen manier in stilte, met de kwast weergegeven.
Na de pauze werden de schilderstukken per tafeltje besproken. Met de vraag: Wat voelde je tijdens het schilderen? Wat zie je in je schilderstuk bij jezelf? En bij de ander? Later werd ook de mogelijkheid gegeven om de schilderstukjes bij de andere tafeltjes te bekijken. Iedereen heeft het schilderstukje gemaakt met z’n eigen kwaliteit en het gevoel daarbij.
De intentie van Rida was om je denken uit te zetten en te schilderen van wat je hoort en niet van tevoren bedenken wat er hoort te zijn.
We kunnen dankbaar zijn dat we bij onze vereniging leden hebben die ons verder helpen bij het spiritueel ontwikkelen op wat voor gebied dan ook.
Rida, heel veel dank voor het stukje ontwikkeling die je deze avond bracht.